Eins og barinn hundur

Vel taminn hundur svarar ekki fyrir sig þegar húsbóndinn lemur hann, hann sleikir sár sín og sest við fætur húsbónda síns.

Það má með sanni segja að Andrés Jónsson og félagar innan Samfylkingar hagi sér sem barðir hundar og húsbóndinn, Jóhanna Sigurðardóttir, hælist af níðingsskap sínum.

Auðvitað náði Jóhanna að sannfæra einfeldinganna í Samfylkingunni, það er engin deila innan flokksins, þetta er allt íhaldinu að kenna!!

Fuss og svei!!

 

„Eins og eftir gott rifrildi“

Yfirgangur Þjóðverja er farinn að minna illilega á söguna

Þjóðverjar vilja nú yfirtaka Grikkland, þeim nægir ekki að setja af þjóðkjörna stjórn landsins og skipa sínar undirtátur til valda. Nú skal skrefið stigið til fulls og landið yfirtekið með manni og mús!!

Það er þó tvennt sem gæti sett strik í reikninginn hjá Þjóðverjum, annars vegar gríska þjóðin og hins vegar gríski herinn. Það er ljóst að gríska þjóðin er ekki sátt við yfirgang Þjóðverja, minnugir fyrri viðskipta við það ríki. Gríska þjóðin tekur ekki slíkri kúgun og yfirgangi þegjandi. Þá hefur gríski herinn látið til sín taka af minna tilefni en þetta. Þeir hafa áður tekið völdin á Grikklandi og geta gert það hvenær sem er aftur. Að ekki sé minnst á þá ógn sem þessi hugmynd gæti valdið, ef hún verður að veruleika. Það er nefnilega ekki víst að gríski herinn láti sér nægja að taka völdin í eigin landi, hann gæti allt eins reynt að verja það gegn óvinum sínum og þar er hætt við að Þýskaland verði ofarlega á blaði!

Þjóðverjar, undir stjórn Angelu Merkel, eru að leika sér að eldinum með svona yfirlýsingum. Og eldspítustokkur Angelu er ESB, sem hún beytir fyrir sig. Það sem Angela sér sem "björgun Evrópu", sjá aðrir sem skelfingu fyrir álfuna og reyndar allann heiminn. Yfirgangur hennar og valdasýki opinberast, svo ekki verður um villst, í þessari tillögu. Biðjum til guðs að einhverjum takist að hafa vit fyrir manneskjunni!! 

Það kemur svo sem ekki á óvart að fréttastofa RUV skuli flytja jákvæðar fréttir af þeirri þróun sem á sér stað innan ESB, meðan erlendir fréttamiðlar súpa hveljur yfir yfirgangsstefnu Þjóðverja og bíða í ofvæni eftir næsta leik, hvort enn lengra verður haldið í helstefnu Angelu eða hvort einhverjum tekst að koma viti fyrir hana. Cristine Legarde hefur gert ýtrekaðar tilraunir til að koma viti fyrir kannslara Þýskalands, án árangurs. Matrio Monti og David Cameron hafa einnig reynt að koma viti fyrir Angelu, einnig án árangurs. Nicolas Sarkozy er vængbrotinn eftir þá niðurlægingu sem hann fékk frá matsfyrirtækjunum. Þá er stutt í kosningar í Frakklandi og hann í raun einungis áhrifalaus starfsforseti fram að þeim, þar til nýr forseti tekur við. Litlar líkur eru á að sá sem kosinn verður sem forseti Frakklands muni setja sig við hlið Angelu, meiri líkur eru á að hann bindist höndum við Monti, Cameron og Legarde. Hitt gæti einnig skeð að til valda þar verði kosinn maður sem alls engin frekari samneyti vill hafa við ESB.

Það er orðið ljóst að Angela Merkel er orðin eyland innan ESB ríkja. Hún heldur völdum sínum þó enn, einkum vegna stöðu Þýskalands innan sambandsins. Þeirri stöðu hafa Þjóðverjar náð í krafti evrunnar, þeir hafa tögl og haldir á fjármálasviðinu innan Evrópu. En það er ekki víst að það dugi þeim til að yfirtaka Evrópu undir sig. Þegar kemur að því að fólk áttar sig á að lýðræðið er að víkja fyrir Mammon, er hætt við að það láti til sín taka. Það er ekkert verðmætara en lýðræðið og þegar það er tekið af fólki skiptir efnahagur litlu máli. Það hefur enda ætið sannast að efnahagur ríkja sem búia við einræði hefur alltaf hrunið!

Í fyrirsögn þessa pistils nefni ég yfirgang Þjóðverja, það geri ég vegna þeirrar fréttar sem bloggið tengist við. Auðvitað vill hinn almenni Þjóðverji ekki að til ófriðar komi í álfunni, það er hins vegar við völd í Þýskalndi valdasjúkt fólk og það vill Evrópuyfirráð, hvað sem það kostar!!

Það er vonandi að einhverjum takist að koma viti fyrir Angelu Merkel og hennar slekkti. Ef ekki, gætu hörmungar og jafnvel stríðsátök brotist út í álfunni. Það er stutt í sprengjuþráðnum, mjög stutt!!

 

ESB taki yfir fjármál Grikkja

Hjólin farin að snúast

Það má vissulega segja að hjólin séu farin að snúast, ekki þó hjól atvinnulífsins, heldur hjól verðbólgunnar. Og allt er þetta í boði hinnar "tæru vinstristjórnar" sem ætlaði að verja hag heimila landsins.

Sú staðreynd að verðbólga hér er farin á fljúgandi ferð, allt vegna óhóflegrar skattpíningarstefnu stjórnvalda, er skelfileg. Þetta mun bitna verst á þeim sem verst eru staddir fyrir, fjölskyldum landsins. Lán hækka sem aldrei fyrr, eigur fjölskyldna minnka og launin halda enganveginn í við verðbólguna. Kjör fólks og fyrirtækja rýrna enn frekar og mátti nú varla við meiru!

En ASÍ má lítið vera að því að verja umbjóðendur sína, þar á bæ eru menn uppteknir við að hjálpa afturhaldsríkisstjórn Jóhönnu við að koma landinu undir ESB. Vissulega benda forssvarsmenn ASÍ á þá staðreynd að hér fari verðbólga hækkandi, en ekki til að nýta það til rökfærslu gegn skattastefnu stjórnvalda og ekki heldur til rökfærslu gegn verðtryggingu. Þvert á móti nýtir ASÍ þessar skelfulegu upplýsingar til að rökstiðja þá draumsýn sýna að evran sé betri kostur en króna! ASÍ er ekki lengur samtök launþega landsins, þessi samtök eru orðin öflugur hluti áróðursmaskínu ESB!!

Verðbólgan skapast ekki vegna krónunnar, hún skapast fyrst og fremst vegna hækkunnar á opinberri þjónustu, s.s. hækkanir á hita, rafmagni, sorphirðu, fráveitu og vatnsjöldum, heilbrigðisþjónustu og félagslegri þjónustu. Nokkuð merkilegt í ljósi þess að vinstristjórn er við völd! Þá vega hækkanir á eldsneyti nokkuð í verðbólgunni, en það hefur hækkað vegna erlendra hækkanna og lítið við því hægt að gera, en megin hækkun þess er þó vegna aukinna skatta á eldsneytið!

Það er ekki krónan sem veldur verðbólgunni, heldur arfavitlaus stjórnarstefna. Þessi verðbólga er nánast að öllu leiti til komin vegna aðgerða stjórnvalda. Ekki þó aðgerða til að efla atvinnulífið, heldur aðgerða sem virðast ætlaðar til þess eins að auka enn á hörmungar landans.

Enn á ný, eins og svo oft áður, hvarflar að manni sú hugsun að þetta sé allt með ráðum gert, að verið sé að koma efnahag landins niður á sama plan og innan austurevrópulanda, svo auðveldara verði að benda á dýrðina í Brussel.

Hvort heldur þessi stefna stjórnvalda er með ráðnum hug gerð, eða vegna heimsku þeirra sem með völdin fara, er ljóst að stjórnvöld eru að fremja landráð!!

 

Ekki meiri verðbólga í 20 mánuði

"Mannréttindi"

Í tilefni af því að Jóhanna miskunnaði sig yfir Jóhann og tók hann undir sinn verndarvæng, var viðtal við hann á RUV í dag.

Eins og allir vita er Jóhann mjög hallur undir þá skoðun sem Jóhanna vinnur eftir og hefur verið ósýnkur á að hagræða fréttum henni í hag og andstæðingum hennar í óhag. Í þessu viðtali neitaði Jóhann þessu ekki, alls ekki, taldi þetta reyndar vera hið eðlilegasta mál. Til rökstuðnngs máli sínu bennti hann á að hann hefði sín mannréttindi og taldi það vera mannréttindi að hagræða sannleikanum í fréttaflutningi í takt við eigin skoðum. Frekar sjúkur hugsanaháttur!!

En hvað með mannréttindi okkar smælingjanna sem lesum svo þessar sýktu fréttir? Eigum við ekki rétt því að fréttamenn segji satt og rétt frá? Er það ekki okkar mannréttindi að geta treyst því sem fréttamenn mata okkur á? Eru mannréttindi kannski bara fyrir útvalda? Ekki var Jóhann spurður þessara spurninga í útvarpinu, enda fréttamenn þeirrar stofnunar á sömu skoðun og Jóhann og flytja sínar fréttir samkvæmt henni.

Jóhann telur sig sennilega njóta sérlega mikilla mannréttinda nú, kominn í hlýjuna hjá Jóhönnu!!

 

Nýr upplýsingafulltrúi stjórnarinnar

Hinn raunverulegi vandi landsins

Spekingarnir á Hagfræðistofnun Háskóla Íslands hafa komist að þeirri niðurstöðu að ekki sé frekara svigrúm til leiðréttinga húsnæðislána almennings. Þetta hefur heyrst áður, reyndar í hvert sinn sem þessi mál hafa komið upp.

Ekkert kemur þó fram hvernig hinn mikli hagnaður bankanna verður til. Ekki heldur hvers vegna ekki má nýta þann hagnað til leiðréttinga lána, þann hagnað sem auðvitað kemur til vegna þess að bankarnir eru að nýta sér til handa þann afslátt sem þeir fengu af lánasöfnum gömlu bankanna.

Tryggvi Þór er undrandi á því orðfæri sem notað er á Alþingi um þetta mál, en hann skilur auðvitað ekki vandann. Magnús Orri er þó enn utar við raunveruleikann og telur að upptaka evrunnar muni laga þetta!! Maður spyr sig óneitanlega að því hvernig í ósköpunum slíkir menn komist á þing, menn sem virðast gjörsamlega sneyddir heilbrigðri skynsemi.

Þá er því haldið fram í greinagerð Hagfræðideildar að leiðrétting húsnæðislána gætu kostað ríkissjóð allt að 200 milljarða króna. Þetta miðast sjálfsagt við að allur kostnaðu kæmi frá ríkinu, að bankarnir fái haldið sínum hagnaði að fullu. Reyndar er þetta nokkuð stór upphæð og auðvelt að efast um að hún sé rétt.

En jafnvel þó þetta væri rétt, að kosnaðurinn væri 200 milljarðar króna, þá er um að ræða sömu upphæð og notuð var í upphafi hrunsins til að tryggja innistæður fjármagnsigenda! Af þeirri upphæð fór þó einungis brot til fjölskyldna landsins, lang stæðsti hlutinn fór í hendur örfárra manna sem áttu megnið af innistæðum bankareikninganna. Ekki er ólíklegt að Tryggvi Þór og jafnvel Magnús Orri hafi notið hluta þess fjár.

Ef svo ólíklega vill til að Hagfræðideildin hafi rétt fyrir sér, að svigrúm bankanna sé ekki lengur fyrir hendi, hlýtur að vakna spurnng um hvað veldur. Er það vegna þess að fjárhagsstaða þeirra er orðin svo bág? Það stemmir ekki við efnahagsreikning þeirra, eða laun stjóranna. Er það kannski vegna þess að bankarnir eru ekki lengur í eigu ríkisins nema að hluta? Líklega. Eftir að fyrrverandi fjármálaráðherra beytti alveg nýjum aðferðum við einkavæðingu bankanna, aðferð sem á sér varla sinn líkann, missti ríkið öll yfirráð yfir bönkunum. Þessi einkavæðing, sem fór hljótt og þing og þjóð fékk ekki að vita um fyrr en allt var um garð gengið, er einhver gerræðislegasta aðgerð sem nokkur ráðherra hefur framkvæmt og það á þeim tímum er lífsnauðsynlegt var fyrir ríkið að hafa hendur á uppbyggingu fjármálakerfisins. Þessari ábyrgð losaði fyrrum fjármálaráðherra sig við og færði einhverjum ótilteknum hóp manna, sennilega þeirra sömu og settu hér allt til fjandans.

Það er ekki spurning hvort, heldur hvenær leiðrétta þarf lán heimila. Magnús Orri talaði um að beyta ætti áfram sömu "faglegu vinnubrögðum" sem stjórnvöld hafa notað hingað til. Sér er nú hver helvítis faglegheitin!! Allt sem stjórnvöld hafa lagt til hefur litlu sem engu skilað. Engum hefur verið bjargað, einungis lengt í hengingaról sumra meðan þeim sem bjargandi er, er ýtt sífellt nær bjargbrúninni.

Í stuttu máli hafa aðgerði stjórnvalda miðast að því að bjarga þeim sem verst standa. Falleg hugsun en eins fáráðnleg og hugsast getur! Þetta hefur orðið til þess að þeir sem óvarlegast fóru fyrir hrun og skulduðu mest, hafa fengið mestu niðurfellinguna. Samt er það fólk enn í sömu sporum, með hengingarólin um hálsinn, taumurinn er bara örlítið lengri. Hinir sem sýndu forsjá í sinni lántöku og tóku ekki meiri lán en svo að við eðlilegar aðstæður var lánabyrgði þeirra vel innan marka, fá enga leiðréttingu. Sammt er það svo að vegna þess forsemndubrests sem bankahrunið olli, er þetta fólk nú komið fram á sömu bjargbrún og hinum óforsjálu er haldið.

Þetta forsjála fólk, sem margt átti einhverja sjóði, hefur nú notað þá til fulls til að seðja gin bankaófreskjunnar. Það hefur dregið saman, eins og hægt er alla sína neyslu. Samt horfir það á eignir sínar hverfa til bankanna. Fólk sem átti allt að helming sinnar fasteignar fyrir hrun, á nú ekki eina krónu í henni. En vegna þess að það hefur getað staðið í skilum við bankann fær það ekki neina aðstoð. Það er spurning hversu lengi er hægt að halda þessu áfram, spurning hvenær hið óhjákvæmilega skeður að þetta fólk. sem öllu hefur fórnað til að seðja ófreskjuna, gefst upp og hættir að láta hafa sig að fíflum. Hvar munu bankarnir standa þá?

Það á að hætta þesum andskotans skollaleik! Það á að hætta að dæla fé til þeirra sem verst standa. Flestir þeirra fóru offari fyrir hrun og hefðu sjálfsagt flestir farið á hausinn þó ekkert hrun hefði orðið. Það er einnig staðreynd að sú "hjálp" sem þetta fólk fær dugir því ekki, það frestar einungis því að það fari á hausinn. Flest af þessu fólki er betur sett með því að leifa því að losna undan skuldum sínum og byrja með hreint borð að nýju. Þetta er tiltölulega lítill hluti af heildinni.

Það á að hjálpa fjöldanum, þeim sem enn er bjargandi. Það átti strax að gera flata leiðréttingu lána, en stjórnvöld höfðu ekki kjark til þess, freka en annars. Þetta er enn hægt, það er enn hægt að bjarga fjöldanum. Hvort sú björgun kemur frá bönkunum eða ríkinu skiptir í sjálfu sér litlu máli, því ef ekkert er að gert til þessa, munu bæði bankar og ríkisjóður óhjákvæmilega fara á hausinn. Önnur lending er ekki í myndinni.

Þetta þurfa þingmenn og stjórnvöld að átta sig á. Geri þau það ekki mun skella á okkur enn verri kreppa en áður hefur þekkst, kreppa sem mun leiða áður óþekktar hörmungar yfir land og þjóð!!

Jóhanna veðjar á evruna, sem er að hruni komin. Hún ætti heldur að veðja á eigin þjóð, henni er enn við bjargandi, en hver mánuðurinn sem líður án þess að hinn raunverulegi vandi er viðurkenndur og ráðstafanir gerðar samkvæmt því, eykur vandann!!

 

Þessi skýrsla á að fara í ruslið

IPA styrkir - innleiðing ósóma ESB

Þingsályktunartillaga um innleiðingu IPA styrki ESB var lögð fyrir Alþingi í dag. Það er margt undarlegt í þessari tillögu, svo ekki sé sterkara að orði kveðið.

Fyrir það fyrsta þá er gert ráð fyrir því að þeir sem taka að sér verkefni samkvæmt þessum styrkjum verði kallaðir verktakar ESB. Það segir að þau verkefni sem styrkjunum er ætlað að greiða fyrir, eru í raun verkefni fyrir ESB, ekki eins og haldið hefur verið fram, verkefni sem ætlað er að auðvelda Íslandi að breyta því sem breyta þarf í stjórnsýslunni. Þetta eru því styrkir sem fyrst og fremst eru ætlaðir til að breyta hér því sem ESB telur að þurfi að breyta, undir þeirra stjórn og í þeirra nafni.

Þá er reiknað með því að þeir verktakar ESB sem vinna samkvæmt styrkjakerfinu, séu undanþegnir öllum sköttum og gjöldum hér á landi. Þetta á þó aðeins við þá verktaka sem ekki eiga lögheimili hér á landi. Íslenskir verktakar sem hugsanlega taka verkefni að sér samkvæmt samningnum eru ekki undanþegnir þessum sköttum. Þetta gerir íslenskum verktökum mun erfiðara að bjóða í verkin en þeim erlendu.

Þá er gert ráð fyrir að öll aðföng vegna fræmkvæmda samninga verði undanþegin sköttum og gjöldum.

Allir erlendir starfsmenn sem að framkvæmd samninga á vegum IPA styrkja, skulu njóta sömu kjara og diplómatar, þó ekki diplómatískra réttinda.

Að lokum mun ESB njóta friðhelgi gagnvart íslenskum dómstólum, ef einhver ágreiningmál koma upp vegna framkvæmda samningsins.

Það verður ekki annað séð en þessi samningur sé í raun innleiðing á þeim sóðaskap sem einkennir störf og rekstur ESB, skattaívilnanir og friðhelgi gagnvart gestgjöfum sínum!!

Að kljúfa heila þjóð í herðar niður

Að beyta fyndni fyrir sig í ræðu og riti er vandasöm iðja og ekki nema á fárra færi. Össur Skarphéðinsson grípur gjarnan til þessa ráðs þegar hann vill kasta máli á dreif, oftast með miður góðum árangri, stundum skelfilegum.

Nú svarar Össur spurningu á Alþingi með þessum hætti og árangurinn er hinn sami og oftast áður, hann hittir sjálfan sig fyrir. Kannski vegna þess að hann grípur til líkingamáls sem hann hefur ekki skilning á.

Það sem þó stendur uppi eftir þessa vanmáttugu landbúnaðarumræðu Össurar, er að hann telur að Framsóknarflokkurinn hafi verið klofinn, þar sem einn af þingmönnum hans yfirgaf flokkinn.

Það er auðvitað slæmt þegar þingmenn yfirgefa flokk sinn en að flokkurinn klofni við það er full mikið sagt. Stjórnmálaflokkar geta klofna þó þingmenn þeirra yfirgefi þá ekki, eins og sannar sig innan Samfylkingar nú um stundir.

Verra er þó þegar þjóð er klofin í herðar niður, en það hefur flokk Össurar tekist með ágætum, reyndar eina sem þeim flokk hefur tekist hingað til!

ESB umsókn, vitandi að þjóðin hefur mjög skiptar skoðanir um það mál, var eins heimskuleg og frekast getur hugsast, á þeim tíma þegar mestu skipti að þjappa þjóðinni saman. Samfylkingin ákvað þó að krefjast þess af samstarfsflokk sínum í ríkisstjórn að sú leið yrði farin, vitandi að forusta þess flokks var blinduð af hatri og valdagræðgi. Nú situr sú forusta ein á þingi, án stjórnmálaflokks. Forusta VG klauf ekki flokk sinn heldur yfirgaf hann!

Með þessari gerræðislegu ákvörðun sinni klauf Samfylkingin þjóðina í tvennt. Það er afrek útaf fyrir sig en þó varla afrek sem nokkur með viti vill hæla sér af. Það eru einungis stjórnmálamenn eins og Össur sem hæla sér af slíkum verkum.

Það má deila um hvort fyrirspurn Gunnars Braga eigi erindi inn á Alþingi. Þingmenn hljóta þó að vilja vita hvað er í gangi þegar ráðherra ritar grein í fjölmiðla og lýsa þar vantrausti á samráðherra sinn, sem er þar að auki formaður þess stjórnmálaflokks sem ráðherrann er í og forsætisráðherra. Það ætti engann að undra þó slík mál séu tekin upp í sal Alþingis.

Össur hefur auðvitað ekki kjark til að svara þessari spurningu og því grípur hann til þess ráðs, sem honum er einlægt, að svara út í hött með misheppnaðri fyndni og hann komst upp með það!

 

Tvílembingar og hrútlömb á þingi

Valin tímasetning ?

Skömmu fyrir jólahlé þingsins óskaði formaður Sjálfstæðisflokks eftir að leggja fram tillögu fyrir Alþingi. Ljóst var að þetta setti jólafrí þingsins í uppnám og niðurstaðan, eftir fundi forseta þingsins með formönnum allra flokka, að málið yrði lagt fyrir þingið þann 20. janúar. Þessi málalok urðu til þes að Alþingi gat haldið dagskrá að mestu og jólafrí þingmanna tafðist einungis um einn dag.

Umræðan um tillöguna hófst þó löngu áður en tillagan var lögð fyrir þingið, eða nánast strax eftir að ósk um framlagningu hennar hafði komið fram. Sumir þingmenn voru duglegir við að koma sér í fjölmiðla, þar sem þeir fordæmdu tillöguna. Þetta stigmagnaðist og eins og vanalega voru fjölmiðlar galopnir stjórnarliðum, meðan stjórnarandstæðingar þurftu að berjast fyrir því að koma sínum sjónarmiðum að.

Loks kom að þeim degi er tillagan var lögð fyrir þingið. Þá kom frávísunartillaga og í stuttu máli þá var hún felld. En nú breyttist umræðan snarlega. Þeir þingmenn sem hæst höfðu látið gegn tillögunni og efni hennar, í flestum tilfellum stjórnarþingmenn, hættu nú að ræða tillöguna sjálfa og efni hennar. Nú snerist málið fyrst og fremst um meinta svikara meðal samflokksmanna sinna. Nú er svo komið að heiftin innan stjórnarflokkanna, ekki milli þeirra, heldur innan þeirra, er orðin með þeim hætti að annað eins hefur aldrei áður sést. Og ekkert lát virðist ætla að verða á þessu og vandséð hvernig ríkisstjórnin getur starfað áfram.

En þetta er allt vitað. Fréttaflutning hefur ekki skort af þessu máli og allir fjölmiðlar yfirfullir af fréttum af málinu og nú fá báðir deiluaðilar greiðann aðgang að fjölmiðlum, enda báðir hópar innan stjórnarliðsins. Stjórnarandstaðan er orðin utan þessa hildarleiks að mestu.

En var þessi tímasetning, sem ákveðin var fyrir framlagningu tillögunar, valin? Var dagurinn 20. janúar ákveðinn til að skyggja á annað og mun stærra mál, opnun áróðursstofu ESB þann 21. janúar? Gerði forseti Alþingis og forsætisráðherra sér grein fyrir þeirri ólgu sem tillagan myndi valda og ákváðu að láta hana skyggja á hitt stóra málið, mál sem skiptir þjóðina mun meira máli en Landsdómur, reyndar meira máli en allt annað sem snýr að landi og þjóð?

Í öllu falli er ljóst að fjölmiðlar hafa eytt miklum tíma og mannafla til að velta sér upp úr þeim deilum sem eru innan stjórnarflokkanna. Auðvitað á fólk rétt á að fá fréttir af þeim deilum, en hitt málið er mun stærra. Litlar fréttir hafa hins vegar verið fluttar af því. Jafnvel á mbl.is, þeim fjölmiðli sem hefur helst flutt fréttir að því sem snýr að aðlögunarferlinu að ESB, byrti einungis eina stutta frétt af opnun áróðursstofunnar, auk þess sem vitnað var í annarri frétt í formann Heimssýnar um málið. Ekkert annað!

Áróðursstofa ESB starfar hér á verulega gráu svæði, lagalega séð og með því að leyfa starfrækslu hennar er verið að fara út á nýja og hættulega braut. Þarna er stórveldi gefið frítt spil til að "kynna" sig. Engar takmarkanir af neinu tagi eru settar, ekkert er gert til að fylgjast með starfi stofunnar og ótakmarkað fé er veitt til hennar frá stórveldinu ESB. Allt er þetta bannað samkvæmt lögum og því notuð ný og framandi nöfn um starfsemina til að komast hjá íslenskum lögum. Þetta er núverandi ríkisstjórn þekkt fyrir og hafa beytt því áður, en jafnvel þó dómstólar hafi bent á að það sé efnið sem gildir, ekki nöfnin yfir það, þá skella stjórnvöld bara skollaeyrum og halda sínu striki.

Starfræksla áróðursstofu ESB hér á landi, með ótakmörkuðu fjársteymi, er verið að skekkja verulega umræðuna um aðild Íslands að ESB. Það sér auðvitað hver maður að slík áróðursstofa mun ekki flíka því sem neikvætt er við aðild, heldur halda á lofti því sem gott þykir. Þá munu starfsmenn stofunnar eiga að svara spurningum efasemdarfólks og ljóst hvernig slíkum spurningum verður svarað. Auglýsingageta stofunnar verður með slíkum hætti að gjörsamlega útilokað verður fyrir nokkur önnur samtök að keppa á þeim vettvangi. Því er ljóst að opnun þessarar stofu mun hafa meiri áhrif á landsmenn en nokkuð annað og verða skoðanamyndandi um málefni sem skiptir land og þjóð meiru en nokkuð annað.

En fátt er svo með öllu illt að ekki boði eitthvað gott. Allir vegir liggja í báðar áttir og þessi nýja hraðbraut milli Brussel og Reykjavíkur er engin undartekning á því. Því má rekna með að hinir háu herrar í Brussel fái fljótt fréttir af stöðu mála hér á landi og afstöðu landsmann til aðildar. Að nú loks fái þeir réttar fréttir af því að einungis einn stjórnmálaflokkur, sem hefur innan við 30% atkvæða að baki sér er hlyntur aðild. Að álíka stórt hlutfall þjóðarinnar sé hlynnt aðild. Að þær lygar sem Össur hefur fyllt hugi þeirra af, verði opinberaðar.

Kannski mun þessi nýja hraðbraut milli Brussel og Reykjavíkur verða til þess að háu herrarnir þar hugsi sig tvisvar um áður en lengra verður haldið. Að þeir vegi það og meti hvort rétt sé að sóa stórum fjármunum í fyrirfram tapað mál. Að þeir fari að velta fyrir sér hversu sterkt umboð Össur hefur og hversu trúverðugur sá maður er.

 

Lýðræðisleg niðurstaða

Allt að 20 standandi farþegar í hverjum bíl

Strætó BS hefur nýverið endurnýjað samning um akstur á leiðinni Akranes Mosfellsbær. Í þessum nýja samning er kveðið á um heimild til að hafa allt að 20 standandi farþega í hverjum bíl á þessari leið.

Þetta er ótrúlegt en satt. Vera má að í lagi sé að farþegar standi í vögnum Strætó, innan borgarinnar, en að útfæra það yfir í bíla sem aka eftir þjóðvegum landsins er með ólíkindum. Hvar endar slík vitleysa? Verður þá ekki þeim sem aka með farþega milli Akureyrar og Reykjavíkur einnig heimilt að taka upp sama fyrirkomulag?

Það er ekki eins og þessi leið, milli Akraness og Mosfellsbæjar, sé hættulaus. Fyrir skömmu fauk strætisvagn á þessari leið af veginum og ekki er langt síðan það gerðist áður. Hvernig slys hefði orðið ef þá hefðu verið allt að 20 standandi farþegar um borð? Kjalarnesið er oft á tíðum erfiður vegakafli, einkum á vetrum.

Það verður ekki betur séð, með þessari breytingu, en að verið sé að gjaldfella öryggið. Jafnvel svo að vart verður þorandi að taka sér ferð með strætó þessa leið. Og hvað með bílstjórann sem ber ábyrgð á farþegum? Mun sú ábyrgð færast á stjórn Strætó?

Mammon er frekur og ágjarn. Þarna hefur hann náð tökum á stjórnarmönnum Strætó BS.

 

Hvaða uppgjör ?

Á miðöldum þótti við hæfi að hengja einhvern eða brenna, þegar illa áraði. Þetta var einnig notað þegar valdhafar gerðu eitthvað misgott af sér, þá var einhver fundinn til að hengja og allir urðu sælir og ánægðir á eftir. Sjaldnast voru þó þeir sem sökina báru látnir gjalda þess, heldur einhver annar. Að þessu stóð kirkjan lengi vel ásamt konungbornum valdhöfum.

Nú vilja sumir kjörnir fulltrúar á hinu íslenska þjóðþingi endurvekja þessa óværu, sem allir héldu að heyrði orðið sögunni til. Þeir vilja hvítþvo sjálfa sig með því að hengja einn mann.

Það er ekkert uppgjör fólgið í því að ákæra einn fyrrverandi þingmann og ráðherra. Uppgjör verður einungis til með því að þingmenn skoði sinn eigin barm og bæti úr því sem þeir hafa misgert. Að Alþingi taki sig á í sínum vinnubrögðum og bæti það sem aflaga fór. Því miður er lítill vilji til þess og alls enginn hjá núverandi valdhöfum. Dagurinn í dag á þingi sannar það!!

Þór Saari var kjörinn á Alþingi til að koma þessum skilaboðum á framfæri, ekki til að hengja einn mann og segja síðan að nú sé allt orðið gott, að nú sé búið að gera upp hrunið, með því að hengja einn mann!!

Hvenig geta þeir sem nú sitja í ráðherrastól og sátu þar einnig fyrir hrun, dæmt einn af fyrrverandi samstarfsmanni sínum, en sagt um leið að þeir sjálfir séu saklausir? Hvernig geta Jóhanna Sigurðardóttir og Össur Skarphéðinsson sagst vera saklaus meðan þau ákæra Geir Haarde? 

Og hvernig geta ráðherrar núverandi ríkisstjórnar ákært Geir Haarde, þegar flestir eða allir þeirra hafa sjálfir gerst brotlegri gegn þingi og þjóð, síðustu tæpu þrjú ár, en upp er talið í ákærunni á hendur honum?

Þór Saari, sem kosinn var á þing til að breyta þar vinnubrögðum til betri vegar, hefur nú fallið í sömu gryfju og þeir sem hann átti að leiðbeina. Hann er kominn niður á sama lága planið og margir þingmenn hafa verið!!

Skyldi þetta vera árangur þeirra funda sem hann sat með Jóhönnu og Steingrími, milli jóla og nýárs?

 

 

 

„Hafi þau skömm fyrir um aldur og ævi“

Selja fyrst og þjóðnýta svo

Það er misjafnt hvað fólk telur til siðferðis. VG liðar hafa haldið því sterkt á lofti að siðferðið hafi brostið í stjórnsýslunni, fyrir hrun. Það er margt til í því, en hverskonar siðferði er það þegar fyrirtæki í eigu ríkissins eru seld, að ætla siðan að þjóðnýta þau.

Steingrímur J, formaður VG, stóð að því að selja stórann hlut af þeim bönkum sem reistir voru af ríkinu á rústum hrunbankanna. Hann hefur nýlega sagt að til greina komi að selja enn stærri hlut ríkisins í þessum nýju bönkum og Landsbankinn er klár með að setja stórann hlut á almennan hlutabréfamarkað. Nú vilja flokkssystkyni Steingríms að þessir bankar verði þjóðnýttir!!

Það skal engan undra þó erfiðlega gangi að fá erlenda fjárfesta til landsins. Þeir skoða stjórnmálaástandið í þeim löndum sem þeir vilja koma til. Þegar stjórnmálaflokkur þess ráðherra sem stendur að sölu fjármálafyrirtækja úr eigu ríkissjóðs, krefst að sömu fyrirtæki verði aftur þjóðnýtt, kippa menn að sér höndum. Það kærir sig enginn um að eiga eignir í landi sem lýtur slíkri stjórn.

Um sölu Steingríms á bönkunum er margt hægt að segja og ekki að sjá að hann hafi lært mikið af hruninu. En það breytir ekki þeirri staðreynd að hann stóð einn og óvaldaður að þeirri sölu og hún er staðreynd. Að ætla síðan að þjóðnýta þá, er auðvitað út í hött, jafnvel þó salan hafi verið stór slys og utan allrar skynsemi.

Ef ég seldi íbúð mína og ætlaði síðan að krefjast hennar aftur, yrði hlegið að mér. Það væri einnig hægt að hlægja að VG, ef þeir væru ekki búnir að sýna að þeir svífast einskis. Því er þessi samþykkt, ef af verður, stór hættuleg. Það er aldrei að vita nema þingmenn og ráðherrar flokksins fari að hlusta á flokksfélaga sína.

Það er jú farið að nálgast kosningar!!

 

VG skoðar þjóðnýtingu fjármálastarfsemi

Veikt aldrað fólk á ekki heima á sjúkrahúsum. Hvar þá?

Guðbjartur Hannesson sagði að aldraðir ættu ekki að vera í langtímaplássum á sjúkrahúsum. 

Nú er það svo að aldrað fólk er ekki lagt inn á sjúkrahús nema það sé veikt, frekar en annað fólk. Sumt verður langveikt og dvelur því langtímum saman á sjúkrahúsum. Nú skal þetta lagt af og þá vaknar spurning, hvar á það fólk að vera?

Dvalarheimili aldraða er eins og nafnið bendir til, dvalarheimili. Þau voru byggð svo fólk gæti eytt ævikvöldinu áhyggjulaust. Þau voru byggð fyrir aldrað fólk sem vildi búa síðust ár sín í skjóli og innanum fólk á svipuðu reki. Dvalarheimili aldraðra voru aldrei hugsuð sem sjúkrastofnanir.

En þróunin hefur orðið önnur. Dvalarheimilin fá stórann hluta af sínu rekstrarfé frá ríkinu. Um nokkurra ára skeið hefur verið greitt fyrir hvert rými, en greiðslan hefur verið mismunandi. Greitt hefur verið meira fyrir svokölluð sjúkrarými en minna fyrir dvalarrými. Þetta hefur að sjálfsögðu orðið til þess að rekstraraðilar dvalarheimila hafa freistast til að fjölga hjá sér sjúkrarýmum á kostnað dvalarrýma. Oftar en ekki hefur þessi breyting farið fram með þeim hætti að litlu er breytt öðru en nafninu.

Við þann niðurskurð sem orðið hefur undanfarið, hefur þessi tilhneiging aukist. Ríkið ákveður niðurskurð á sínum fjárframlögum og þar er greiðsla til dvalarrýma skorin meira niður en sjúkrarýma. Þetta er slæm þróun, en henni hefur markvisst verið stjórnað af hálfu ríkisins. Nú er ástandið orðið þannig að nánast útilokað er fyrir eldra fólk að komast á dvalarheimili nema það sé fársjúkt og geti ekki hugsað um sig sjálft og jafnvel þannig ástand dugir ekki til.

Nú telur heilbrigðisráðherra þróunin vera komna það langt að ekki sé lengur þörf á séstakri deild fyrir aldraða á sjúkrahúsum landsins!

Guðbjartur, eins og allir landsmenn, ætti að spyrja sig þeirrar spurninga hvort hann sé tilbúinn í sinni elli, að dvelja á dvalarheimili aldraðra við aðstæður sem ekki eru sambærilegar og á sjúkrahúsum, á stofnun sem hefur að vísu í flestum tilfellum frábært starfsfólk en þó engann fastann starfandi lækni á staðnum, ef hann mun eiga við heilsufarsvanda að stríða síðustu ár sinnar ævi. Hvort hann sé tilbúinn að fórna því öryggi sem sjúkrahús veita, með allri sinni tækni og læknum á staðnum allan sólahringinn, í stað stofnunar sem ætluð er fólki til dvalar í sinni elli, þar sem kalltími læknis getur verið nokkur og sjúkrabíls enn lengri. 

Þá má heldur ekki gleyma þeirri staðreynd að með þessari eðlisbreytingu dvalarheimilanna í sjúkraheimili, er því fólki sem hefði hugsað sér að dvelja á slíkum stofnunum sitt ævikvöld, gert erfiðara og nánast útilokað að komast inn. 

Því hefur verið haldið fram, einkum af hálfu þeirra sem vilja hafa vitið fyrir landanum, að mun heppilegra sé fyrir fólk að eyða ævikvöldinu á eigin heimili, að það búi sem lengst í eigin húsnæði. Í einhverjum tilfellum getur þetta verið rétt, en flestum rangt. Margt eldra fólk býr í dýru húsnæði og þarf að leggja í mikinn kosnað við viðhald þess, auk allra skatta og gjalda sem það þarf að greiða. Auðvitað má segja að fólk geti bara selt og keypt sér minna, en það er þá ekki lengur "eigið" húsnæði. Þá er fólk komið á nýjan stað með nýja nágranna og oftar en ekki mun einangraðra en áður. Þá eru margir sem vilja einfaldlega hafa það náðugt og áhyggjulaust, fólk sem vill gjarnan vera innanum fólk á svipuðum aldri, oft á tíðum gamla vinnufélaga. Það er margt eldra fólk sem sækir í þann félagsskap sem dvalarheimilin buðu upp á. Nú er lítið þangað að sækja, þar sem búið er að fylla dvalarheimilin af sjúklingum. Aldrað fólk sem býr í eigin húsnæði er aftar en ekki mun einangraðra en það sem býr á dvalarheimili.

Dvalarheimili aldraðar á að vera heimili sem aldrað og fullfrískt fólk getur dvalið á, á sínu ævikvöldi, sjúkrahúsin eiga að vera fyrir sjúklinga, hvort heldur er skammtíma eða langtíma sjúklinga er að æða og hver sem aldur þess er.

Í þessu liggur munurinn á dvalarheimili og sjúkrahúsi, eins og nöfnin bera með sér.

 

Ekki hægt að bjóða fólki upp á þetta